Genel anlamda  futbola  tutkusu  inanılmaz boyutlarda olan Trabzon kenti 75-76  sezonunda   alınan   ilk   şampiyonluk  sonrası  takımına  duyduğu sevgiyi,  sahiplenmeyi  çok  daha  üst boyutlara taşımıştı.Çünkü İstanbul'a kafa   tutan   çocuklar   bu şehrin,  bu  toprağın,  Karadenizin,  Trabzon'un çocuklarıydı, kendi çocuklarıydı. Ve  Trabzon'a,  Hüseyin  Avni Aker stadına "Cehennem"   denilmesinde,   Türkiye'nin   en   zorlu   deplasmanı  olarak bakılmasında   en   büyük   pay   Trabzon  insanının  takımını  sahiplenme duygusu ve kaybetmeyi asla kabullenmemesi olmuştur.Bu duygu ve gelen başarılar  Trabzonspor'a  ülkede  duyulan   sempatiyi   artırmış,  Trabzonlu olmayıp Trabzonspor'a destek verenlerin sayısı hızla artmıştır...

Bu  dönemde  ÇILGINLAR  grubunun  bugünkü  yeri  olan KaleArkası tribün henüz  inşa  edilmediğinden  tüm  mahallelerin  grupları  Maraton tribünde birleşir  takımlarına  bu şekilde destek verirlerdi...Daha sonra Yenimahalle de şimdi  İngiltere'de  olan  Cemal  Abi,  Ceyhun  Abi,  Miraç Abi, ve Müdür Cemal Abi  tarafından  "ÇILGINLAR"  adı  altında,  kuruluşundan  bu  yana KaleArkası  tribünleri  mesken  edinen   grubumuz  kuruldu...  Grubun   bu tribünü seçmesinin nedeni stadın  Yenimahalle'ye  en yakın bölümünün bu tribün  olmasıydı... Tribün  grupları  arasında  eskiden  beri böyle bir kültür vardır Trabzon'da... Grubumuz  kurulduktan sonra takımına verdiği destek, fanatizm duygusu, takımını sahiplenme  duygusuyla birlikte Trabzon'da bu günlere kadar hep taktir edilen imrenilen  bir grup haline geldi.

Bugünlerde de  Trabzonspor'un  en  ateşli  taraftar  grubu  sıfatıyla  anılan grubumuzun doğuş yeri Yenimahalle olsa  da  Trabzon'un  her mahallesin-den, ilçelerinden , Meydan'dan, Faroz'dan,üniversitelerden gruba katılımlar olmaya başladı. Kozmopolit bir yapıya  büründü  Çılgınlar.  Takımını içeride dışarıda  yalnız  bırakmayan Çılgınlar, şimdilerde taraftarlar derneği ile bir-leşen Affetmezler ile birlikte deplasmanlara grup olarak giden tek oluşum-du. O  günlerden   buyana  dernekleşme  işine  girilmemesinin  nedeniyse grubun asla "çıkar" amacıyla kurulmadığını insanlara göstermektir.

Grubun  ikinci  kuşağı  olan bugünkü ağabeylerimiz Osman,Tayfun,Akın ve diğerleri o günlerde kazandıkları bu ruhu yeni nesile başarıyla aktarmışlar, ruhundan,kimliğinden  ödün  vermeyen bir grup haline gelmiştir Çılgınlar... Grubumuz Antalya'da, Samsun'da, Rize'de, İstanbul'da, İzmir'de, Bursa'da Trabzonspor'un olduğu her yerde takımının peşinden koştu...Bu yolda can-lar da  verdi  grup... İmkansızlıklar  nedeniyle  minibüslerle  gidilen  97-98 Kocaeli'ndeki  final  maçı  dönüşü  kaza geçirip   vefat eden ağabeylerimiz oldu...Tüm bunlara rağmen grup duruşundan taviz vermedi,  asla kimseye minnet  etmedi,  kimseden  "para"  talep  etmedi. Tabi ki   zaman zaman deplasmanlar için bizlere tahsis edilen otobüsler de oldu  ama asla bu ko-nuda ısrarcı olacak, deyim yerindeyse dilenecek bir anlayış  içinde   olmadı Çılgınlar ...Sigarasından kesen oldu, ekmeğinden,  harçlığından   kesen de ama  takımın  yanında  olundu  her  şartta...  Kurucularımızın,  çevrelerinin ve şehir insanının fanatizm  duygusu  çok  yüksek  boyutlarda olduğundan "ÇILGINLAR" isminin de bu nedenle geldiği söylenir ...